Σκέψεις

Αυτό που σκέφτομαι έντονα αυτές τις ημέρες, καθώς τα μεγάλα παιδιά γράφουν εξετάσεις και τα μικρά ασφυκτιούν από την πολύ μόρφωση, είναι η έννοια της επιτυχίας και γιατί οι άνθρωποι είναι κολλημένοι σε αυτήν.

Στα σχολικά χρόνια όταν κάποιος ήταν καλός μαθητής, λέγαμε όλοι μεταξύ μας πως σίγουρα θα γίνει «επιτυχημένος» όταν μεγαλώσει . Έπαιρνε σε όλα άριστα άρα όλα θα πήγαιναν καλά στη ζωή του. Μετά στη σχολή βλέπαμε ποιος πάλι είναι καλός και κρίναμε. Και μετά ήρθε η ζωή, η πραγματική ζωή, όχι εκείνη του μικρόκοσμου του σχολείου.

Κάποιοι άλλαξαν πορεία καθώς αυτό που πέρασαν δεν είχε καμία σχέση με αυτό που ήθελαν να κάνουν, άλλοι συνέχισαν και παλεύουν να πάρουν ένα μεροκάματο, άλλες μείνανε σπίτι να προσέχουν τα παιδιά τους, άλλοι αυτονομήθηκαν και έκαναν κάτι δικό τους , άλλοι είχαν κληρονομιά, ήταν τυχεροί και έβγαλαν χρήματα. Και τώρα η ερώτηση.

Ποιόν από όλους θεωρείτε πως είναι επιτυχημένος και γιατί;

Είμαι σίγουρη πως η πλειοψηφία θα πει τους δύο τελευταίους.

Και όμως….. υπάρχει και άλλος τρόπος να μετράς την επιτυχία.: με την ευτυχία και το πόσο καλός άνθρωπος είσαι. Για παράδειγμα αν έχεις χρήματα και πατάς επί πτωμάτων για να τα αποκτήσεις τότε άστο. Αν έχεις υψηλή θέση, είσαι προϊστάμενος και κάνεις τη ζωή των άλλων μαύρη επίσης άστο. Αν είσαι μαμά που μεγαλώνει τα παιδιά της σωστά για να γίνουν σωστοί άνθρωποι και όχι επειδή δεν μπορεί να κάνει κάτι άλλο ή επειδή είναι τεμπέλα δεν είσαι επιτυχημένη; Αυτός που παίρνει το απλό μεροκάματο αλλά διατηρεί μια ισορροπημένη οικογενειακή ζωή και είναι ολιγαρκής δεν είναι επιτυχημένος;

Από πότε η επιτυχία πρέπει να ταυτίζεται με όλα τα υλικά αγαθά που μας έχουν κάνει να νομίζουμε πως έχουμε ανάγκη; Προσοχή δεν λέω από κακομοιριά να ζούμε σε τρώγλη και να είμαστε εκτός τόπου και χρόνου αλλά δεν είναι μια πραγματικότητα πως «νομίζουμε» πως χρειαζόμαστε να αγοράσουμε κάτι; Και όταν το αποκτήσουμε δεν ψάχνουμε το επόμενο;

Επίσης η επιτυχία δεν καθορίζεται από την εξυπνάδα. Όσο έξυπνος και να είσαι αν στερείσαι κοινωνικότητα τότε τι πετυχαίνεις; Κάθε μέρα λέω στα παιδιά μου το εξής: «Όσο έξυπνος, όσο όμορφος, όσο καλός μαθητής και να είσαι αν δεν είσαι καλός άνθρωπος δεν είσαι τίποτα».

Κλείνοντας θέλω να θέσετε στον εαυτό σας την εξής ερώτηση: «Ποια είναι η δική μου επιτυχία;» είμαι σίγουρη πως σε όποιο επίπεδο μορφωτικό ή κοινωνικό είστε κάτι θα βρείτε να απαντήσετε.