Σκέψεις

Αυτές τις ημέρες μου τριγυρνάει στο μυαλό η έκφραση του καλοκαιριού «Αγάπη Μόνο».

Το είπε ο Ποτσέπης, το τραγουδάει ο Bobito το λένε όλοι και χαμογελάνε.

Αυτό το «Αγάπη Μόνο» πόσο είναι δυνατόν να γίνει πράξη;

Να μην είναι ένα status στα social media, ένα like, μία κοινοποίηση ένα Retweet;

Όταν κάποιος ζητάει αίμα, υποστήριξη, ανθρώπινη επαφή πόσο απέχει το διαδικτυακό στήριγμα από το πραγματικό;

Δεν μιλάω μόνο για τους ανθρώπους που δεν γνωρίζουμε αλλά και για τους δικούς μας.

Έχετε σκεφτεί αν κάνετε πραγματικά αυτό που μπορείτε να κάνετε για όσα συμβαίνουν γύρω σας;

Καταφέρατε να βγάλετε το εγώ σας από τη μέση και να κάνετε πραγματικά την υπέρβαση με αγάπη;

Εγώ που το γράφω προσπαθώ. Προσπαθώ να σταθώ πάνω από τον εαυτό μου, πάνω από το αν έχω δίκιο, αν έχω άδικο, αν φταίει ο άλλος, αν φταίω εγώ.

Εσείς μπορείτε να κάνετε το ίδιο ή κυριαρχείστε από το δικό σας εγώ;

Στο βιβλίο μου «Το Άρμα του Ήλιου» έγραψα πριν από ένα κεφάλαιο το γνωμικό της Jane Austen « Ήμουν εγωίστρια σε όλη μου τη ζωή, αλλά μόνο στην πράξη, δεν ήταν θέμα αρχής».

Κανείς δεν θέλει να σκέφτεται για τον εαυτό του πως είναι εγωιστής , στην πράξη όμως;