Σκέψεις

Σε συνέχεια της προηγούμενη ανάρτησης αποφάσισα να κάνω μια ερώτηση σε ανθρώπους που θεωρώ πως έχουν κάτι να μας πουν.

Οι απαντήσεις τους αυθεντικές και περιεκτικές.

Ευχαριστώ πολύ την Άννα Γαλανού, την Μαρία Οικονομάκου και τον Μάριο Σαμπάνη για την συμμετοχή.
Θα ακολουθήσουν και άλλοι...

Η ερώτηση λοιπόν είναι η εξής:

Πως είναι να είσαι καλλιτέχνης στην Ελλάδα και τι θα συμβούλευες τους ανθρώπους που θέλουν να ακολουθήσουν αυτό δρόμο;
Άννα Γαλανού
Συγγραφέας

Οι συνθήκες σήμερα παντού είναι πολύ δύσκολες και η τέχνη είναι εκείνη που πλήρωσε και πληρώνει το μεγαλύτερο τίμημα. Τα συνθήματα και τα ιδανικά, όπως και τα κινήματα και οι διάφορες οι επαναστατικές τάσεις του περασμένου αιώνα, σήμερα δεν υπάρχουν. Ο υπέρμετρος σουρεαλισμός του 20ου αιώνα, έχει μετατραπεί τον 21ο σ’ ένα άκρατο υπερρεαλισμό και σε πολλές περιπτώσεις μηδενισμό. Έτσι οι καλλιτέχνες ψάχνουν τρόπους να εκφραστούν, αλλά τα μέτρα έχουν αλλάξει κι γι αυτό δυσκολεύονται πολύ.

Θεωρώ ότι στην Ελλάδα είναι ευκολότερο, να εμπνευστεί και να εκφραστεί ένας καλλιτέχνης, από οποιοδήποτε άλλο μέρος του κόσμου. Η ίδια η χώρα αφήνει πολλά περιθώρια δημιουργίας, για τον ζωγράφο, τον πεζογράφο, τον ποιητή, τον συνθέτη…

Αυτό το απέραντο μπλε, ουρανού και θάλασσας, τα διάσπαρτα νησιά του Αιγαίου, οι ελαιώνες που γλύφουν τα πέλαγα, τα βουνά με τα φαράγγια και τα μαγικά ποτάμια, τα πανηγύρια, οι χοροί στις πλατείες, ο καραγκιόζης που ‘’ποτέ δεν πεθαίνει’’, οι βόλτες γύρω από την Ακρόπολη και τα άλλα κάστρα και φορτέτσες της πατρίδας μας… μα και τόσα άλλα! Γιατί υπάρχουν και πολλά ακόμη που μπορούν να δώσουν αρκετή τροφή στον κάθε καλλιτέχνη, αρκεί να μπορεί να την ‘’δει’’.

Δεν συμβουλεύω ποτέ, επειδή δεν μου αρέσει να συμβουλεύω. Έχω μόνο να πω ότι ένας καλλιτέχνης ακολουθεί την καρδιά του και μόνο έτσι μπορεί να βρει τον δρόμο δημιουργίας που του ταιριάζει. Όσο πιο δύσκολος, τόσο πιο όμορφος. Γιατί όπως λέει και ο Ηράκλειτος, ο ανήφορος και ο κατήφορος είναι ο ίδιος δρόμος.


ΟΙΚΟΝΟΜΑΚΟΥ ΜΑΡΙΑ
ΙΔΙΟΚΤΗΤΡΙΑ ΩΔΕΙΟΥ–ΣΧΟΛΗΣ ΧΟΡΟΥ:
«ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΑΘΗΝΩΝ»

Το να ασχολείσαι με τη μουσική αλλά και με οποιαδήποτε άλλη μορφή τέχνης για μένα είναι τρόπος ζωής, τρόπος έκφρασης βιωμάτων , συναισθημάτων , προβληματισμών, πόθων... Δεν θα μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου χωρίς αυτή. Στον κόσμο του σήμερα και πόσο μάλλον στην Ελλάδα, της οποίας η κρίση έχει επηρεάσει το επίπεδο σε όλους τους τομείς και όλα θυσιάζονται στο βωμό του χρήματος, είναι δύσκολο να ξεχωρίσει η ποιότητα και η καλή δουλειά.

Προσωπική μου άποψη είναι, ότι κάθε άνθρωπος δεν πρέπει να φοβάται να ακολουθεί τα όνειρά του, να κοιτάει ψηλά , να δουλεύει σκληρά αλλά να έχει πάντα μαζί του τις απαραίτητες γνώσεις και την παιδεία που χρειάζεται. Ό κόσμος όλα αυτά τα εισπράττει, σε εμπιστεύεται και σε ανταμείβει. Δεν θα απέτρεπα ποτέ κάποιον νέο άνθρωπο να ασχοληθεί επαγγελματικά με τη μουσική, παρ’ όλες τις δυσκολίες που ενδέχεται να συναντήσει, γιατί είναι πραγματικά σπουδαίο να μπορείς να κάνεις επάγγελμα αυτό που αγαπάς.


Μάριος Σαμπάνης
Φωτογράφος

Είναι λίγο παράξενη αίσθηση, διότι ελάχιστοι μπορεί να σε καταλαβαίνουν...! Ο όποιος "καλλιτέχνης" έχει διαφορετική εικόνα για το σύνολο των πραγμάτων γύρω του και δεν είναι "καλλιτέχνης" μόνο στην εργασία του. Μεταξύ μας, ποτέ δεν με αποκάλεσα "καλλιτέχνη" διότι θεωρώ μεγάλη Τιμή αυτόν τον όρο για να αυτοαποκαλείται κάποιος...

Το αστείο είναι πως όταν μιλάω για πρώτη φορά με κάποιον/α για την δουλειά μου, συνήθως μετά ρωτάει και τι κάνω σαν έξτρα δουλειά για να επιβιώσω! Χαμογελάω και απλά απαντώ "διαβάζω, σκέφτομαι, σχεδιάζω τις επόμενες μου κινήσεις... μέχρι να κάνω το επόμενο μου κλικ και να είναι ακόμα καλύτερο από το προηγούμενο μου και πράγματι η πορεία μου, μου απέδειξε πως το καλύτερο κλικ είναι πάντα το επόμενό μου"!

Στην Ελλάδα του 2016 κάθε ημέρα πρέπει να αποδεικνύουμε το ποιοι είμαστε και τι αξίζουμε! Προσωπικά θεωρώ πως είναι και η ευκαιρία να ξεχωρίσουν οι καλοί από τους κακούς σε κάθε είδος! Για να αντέξεις ή να ξεχωρίσεις σε κάθε είδος, θα πρέπει να ξέρεις ποιος είσαι, τι ζητάς, που απευθύνεσαι και μέχρι πού φτάνουν τα πόδια σου...

Η συμβουλή μου σε όσους θέλουν να ακολουθήσουν την φωτογραφία (!), είναι πάντα να θυμόμαστε από πού ξεκινήσαμε, να κάνουμε όνειρα και να προσπαθούμε κάθε ημέρα να γινόμαστε καλύτεροι σε όλους τους τομείς! Κανένας δεν θα εμπιστευτεί κάποιον "καλλιτέχνη" αν δεν είναι καλός και σαν άνθρωπος! Κανένας δεν θα εμπιστευτεί έναν καλλιτέχνη που δεν έχει ποιοτική, σταθερή και ανοδική πορεία. Ο κάθε άνθρωπος έχει το κοινό που του αξίζει ή που μπορεί να το αγγίξει! Τα πράγματα είναι πολύ απλά όταν ξέρουμε τι είμαστε και τι θέλουμε...