Σκέψεις

Σήμερα διάβαζα ένα άρθρο σχετικά με τις ερωτήσεις που κάνουν στις διάσημες γυναίκες του Hollywood στο κόκκινο χαλί και γενικά όταν τους παίρνουν συνέντευξη.

Οι δημοσιογράφοι δεν ασχολούνται με την καριέρα τους, με την επιτυχία τους με την εξυπνάδα τους αλλά… τι φοράνε, ποιος το σχεδίασε, με ποιον ετοιμάστηκαν, αν αδυνάτισαν, αν πάχυναν κτλ κτλ

Αυτές τις ημέρες μου τριγυρνάει στο μυαλό η έκφραση του καλοκαιριού «Αγάπη Μόνο».

Το είπε ο Ποτσέπης, το τραγουδάει ο Bobito το λένε όλοι και χαμογελάνε.

Αυτό το «Αγάπη Μόνο» πόσο είναι δυνατόν να γίνει πράξη;

Αυτό που σκέφτομαι έντονα αυτές τις ημέρες, καθώς τα μεγάλα παιδιά γράφουν εξετάσεις και τα μικρά ασφυκτιούν από την πολύ μόρφωση, είναι η έννοια της επιτυχίας και γιατί οι άνθρωποι είναι κολλημένοι σε αυτήν.

Στα σχολικά χρόνια όταν κάποιος ήταν καλός μαθητής, λέγαμε όλοι μεταξύ μας πως σίγουρα θα γίνει «επιτυχημένος» όταν μεγαλώσει . Έπαιρνε σε όλα άριστα άρα όλα θα πήγαιναν καλά στη ζωή του. Μετά στη σχολή βλέπαμε ποιος πάλι είναι καλός και κρίναμε. Και μετά ήρθε η ζωή, η πραγματική ζωή, όχι εκείνη του μικρόκοσμου του σχολείου.